mPOS i SoftPOS służą temu samemu celowi — przyjmowaniu płatności bezgotówkowych — ale robią to w zupełnie inny sposób. W mPOS kluczową rolę gra dodatkowy, certyfikowany czytnik kart (często także PIN-pad), podczas gdy SoftPOS zamienia w terminal sam smartfon z NFC i przenosi „sprzęt” do aplikacji. W tym tekście porównujemy oba podejścia pod kątem technologii (NFC, EMV, HCE), obsługi PIN (PIN-pad vs PIN on glass), bezpieczeństwa oraz kosztów wdrożenia.
Co to jest mPOS i jak działa z czytnikiem kart (Bluetooth/USB)
mPOS, to mobilne i bezprzewodowe rozwiązanie, które umożliwia przyjmowanie płatności bezgotówkowych za pomocą urządzeń przenośnych, takich jak smartfony lub tablety. mPOS pozwala na realizację transakcji w dowolnym miejscu – przy stoliku w restauracji, u klienta w domu czy na stoisku plenerowym. mPOS składa się z 3 głównych elementów: smartfon lub tablet, nieduży czytnik kart oraz aplikacja płatnicza. Czytnik połączony jest przez Bluetooth ze smartfonem lub tabletem. Systemy te obsługują różne metody płatności, w tym transakcje z paskiem magnetycznym, chipem (EMV) i bezstykowe (NFC). Urządzenie jest certyfikowane zgodnie ze standardem PCI PTS, co zapewnia fizyczne zabezpieczenia i odporność na manipulacje.
Co to jest SoftPOS i jak działa jako aplikacja płatnicza na smartfonie (COTS)
SoftPOS (Software Point of Sale) to zainstalowana aplikacja płatnicza na smartfonie lub tablecie z systemem Android (z modułem NFC), która zamienia te urządzenia w terminal płatniczy. Dzięki temu można przyjmować płatności zbliżeniowe kartą, telefonem lub zegarkiem bez potrzeby fizycznego terminala. SoftPOS wykorzystuje technologię NFC (komunikacja zbliżeniowa), oraz HCE (Host Card Emulation) do komunikacji z kartami lub urządzeniami mobilnymi. SoftPOS musi spełniać standard PCI CPoC, który zapewnia bezpieczeństwo płatności zbliżeniowych na urządzeniach komercyjnych. Aplikacja płatnicza na smartfonie integruje się często z kasą fiskalną i obsługuje autoryzację transakcji oraz limity kwot zbliżeniowych.
Jak mPOS i SoftPOS różnią się pod względem wymagań sprzętowych i terminala płatniczego
Główną różnicą między mPOS a SoftPOS jest konieczność posiadania fizycznego czytnika kart. mPOS wymaga zewnętrznego czytnika kart oraz często sprzętowego PIN-pada, które są certyfikowane zgodnie ze standardem PCI PTS i posiadają fizyczne zabezpieczenia (tamper-resistance). Natomiast SoftPOS to software, aplikacja, która zainstalowana na telefonie czy tablecie zmienia go w terminal płatniczy.
Jak mPOS i SoftPOS różnią się technologicznie: NFC, HCE, EMV, magstripe i Chip i PIN
Główną różnica technologiczna między mPOS a SoftPOS jest konieczność posiadania zewnętrznego czytnika kart przez mPOS. Odnośnie obsługiwanych technologii odczytu i zabezpieczeń różnice nie są aż tak duże. Zarówno mPOS jak i SoftPOS obsługują funkcję NFC. Dla SoftPOS to kluczowa technologia, bo wbudowany moduł NFC smartfona wykorzystywany jest do odczytu kart płatniczych. Technologie HCE (technologia umożliwiająca wykonywanie zbliżeniowych płatności za pomocą telefonu) oraz EMV (technologia płatności dla kart z chipem) są obsługiwane przez oba systemy. Podobnie PIN. mPOS obsługuje również płatności wykonywane za pomocą fizycznej karty z paskiem magnetycznym (magstripe), natomiast SoftPOS nie, ponieważ smartfony nie posiadają wbudowanych czytników paska magnetycznego.
Jak mPOS i SoftPOS różnią się w obsłudze PIN: PIN-pad vs PIN on glass
Różnica w obsłudze PIN między mPOS a SoftPOS sprowadza się do sprzętu i miejsca wprowadzenia kodu. mPOS (Mobile Point of Sale) dla obsługi PINU-u często wykorzystuje zewnętrzny czytnik kart z PIN-Padem. PIN do niego wprowadza się na oddzielnej klawiaturze. Natomiast w przypadku SoftPOS-a stosuje metodę PIN on glass, czyli wprowadzanie PIN-u bezpośrednio na ekranie smartfona (COTS), bez koniecznie używania dodatkowego sprzętu. Wymaga to spełnienia rygorystycznych wymagań bezpieczeństwa programowego, takich jak PCI CPoC, aby chronić dane PIN przed przechwyceniem. Różnica ta wpływa na poziom bezpieczeństwa i certyfikację obu rozwiązań.
Jak mPOS i SoftPOS różnią się pod względem bezpieczeństwa transakcji: szyfrowanie end-to-end i tokenizacja
Oba rozwiązania stosują zaawansowane mechanizmy bezpieczeństwa, takie jak szyfrowanie end-to-end, które chroni dane transakcyjne od momentu odczytu karty do przetwarzania płatności. Tokenizacja jest wykorzystywana do zastępowania rzeczywistych numerów kart tokenami, co zmniejsza ryzyko wycieku danych. mPOS dodatkowo korzysta z fizycznych zabezpieczeń sprzętowych (tamper-resistance) i certyfikacji PCI PTS, natomiast SoftPOS opiera się na certyfikacji PCI CPoC i zabezpieczeniach programowych, w tym HCE (Host Card Emulation — emulacja karty w urządzeniu) i bezpiecznym środowisku smartfona.
Jakie są główne koszty wdrożenia i opłaty dla mPOS vs SoftPOS
Koszty wdrożenia mPOS obejmują zakup lub wynajem sprzętowych czytników kart czy PIN-padów, a także opłaty transakcyjne i serwisowe. Również wymagania certyfikacyjne PCI PTS mogą generować dodatkowe koszty. Koszty wdrożenia SoftPOS są zdecydowanie niższe, ponieważ działa on na standardowych smartfonach, jednak może wymagać wydatków na certyfikację PCI CPoC, integrację z systemami sprzedaży i wsparcie techniczne. Wybór między mPOS a SoftPOS zależy od potrzeb biznesowych, skali działalności i preferencji dotyczących inwestycji w sprzęt i oprogramowanie.
